Het Higgs-deeltje. To be, or not to be, thats the question

Eindelijk, we zijn eruit. Het bestaat. Al jaren moesten we het gemekker aanhoren over het wel of niet bestaan van het Higgs-deeltje, maar dat is nu verleden tijd. Goddank! We schrijven woensdag 4 juli, 2012. Een historische dag voor de wetenschap, want er wordt bekend gemaakt dat het Higgs-deeltje echt bestaat. Althans dat is de bedoeling. Voor de nieuwsgierige lezer: het Higgs-deeltje is hetzelfde deeltje als het Boson-deeltje, ook wel het Gods-deeltje genoemd. Dat is om het allemaal nog wat makkelijker te maken voor simpele geesten zoals u en ik. Een enorm piepklein deeltje met drie namen.

De Champagne staat klaar en de wereld kijkt gespannen toe

4 juli 2012 is dus erop of eronder voor iedereen die het Higgs-deeltje een warm hart toedraagt. Mits alle berekeningen kloppen, nemen we vanaf nu aan dat het ding echt bestaat en mede verantwoordelijk is voor het ontstaan van het universum. Als het bestaat, zullen niet alleen warme tranen van intens geluk vloeien, maar ook de Champagne zal rijkelijk door de kelen van vele vooraanstaande en opgewonden wetenschappers vloeien. Raar volk die wetenschappers, want ik raak opgewonden van heel andere zaken dan zo’n minuscuul Higgs-deeltje, maar goed, ik ben dan ook geen wetenschapper.

4 juli 2012 zullen we eindelijk voor 100% zeker weten of het geheimzinnige deeltje, dat er in zijn eentje voor zorgt dat er zoiets als massa bestaat, ook echt bestaat. Want geen deeltje betekent ook geen massa en dat willen we niet. Toch? Toen ik het spektakel gisteren live op de radio volgde, moest ik toch even slikken. Kijk, op papier weten ze al lang dat het verdomde deeltje bestaat. Dat lijkt me ook vrij logisch, anders bestond er niet zoiets als ‘massa’.

En geloof me, massa bestaat! Mocht u echter nog twijfelen aan massa, laat dan eens – bij wijze van experiment – voor de grap een vrachtauto over uw voeten rijden. Dan praten we verder. Nee, als de wetenschap al zou twijfelen aan het fenomeen massa, dan kunnen we ons beter gelijk als groep voor de trein werpen, want dan kunnen alle school- en studieboeken per direct de prullenbak in. Alle diploma’s worden in een klap waardeloos, dus iedereen kan terug naar de schoolbanken. En dat willen we zeker niet.

We houden van wetenschappers, gek of niet

Wetenschappers mogen we best een apart slag mensen noemen. Ik durf zelfs te stellen dat er onder de wetenschappers meer halve garen rondlopen dan de meeste mensen vermoeden. Maar goed, ze zijn vrijwel zonder uitzondering extreem goed in exacte vakken dus dan hebben zelfs dit soort nerds bestaansrecht en moeten we ze toch iets nuttigs voor de samenleving kunnen laten doen?

En ook al zijn deze freaks vaak een beetje wereldvreemd en dragen ze soms sandalen met witte of zwarte sokken, we vergeven ze het. We laten ze het liefst in obscure achterkamertjes werken aan hun kostbare experimenten met versnelde deeltjes, het immer uitdijende universum met haar ontelbare zwarte gaten, of laten sleutelen aan hun chemische en/of wiskundige formules, kortom: als we ze maar van de straat weten te houden en met een beetje geluk levert hun werk nog wat op ook.

Maar we dwalen af, dus waar waren we gebleven? Oh ja, bij het Higgs-deeltje ja of nee, en het was dus woensdag 4 juli. En dan is daar rond het middaguur eindelijk het verlossende woord. En ja hoor, het Higgs-deeltje is echt! Het bestaat. Tenminste, met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zei iemand er voor alle duidelijkheid even bij, maar een kniesoor die daar op let. We noemen dat ook wel: een-slag-om-de-arm-houden, maar dit terzijde.

Ik verdenk de verantwoordlijke projectleider in Zwitserland ervan dat hij heeft besloten om in godsnaam maar het sein op groen te zetten, anders was de pleuris in wetenschapsland uitgebroken terwijl heel medialand daar getuige van was. Dat is wel het laatste wat je wil als je al maanden loopt op te scheppen dat het deeltje echt bestaat.

En dan barst het feest los. Champagnekurken vliegen in het rond. De aarde stopt even met draaien en ergens in Amsterdam en op het CERN HQ in Zwitserland storten wetenschappers, jankend van geluk, zich in elkaars armen. Iedereen, onafhankelijk het geslacht, zoent elkaar vol op de bek en er is sprake van een groot figuratief groeps-orgasme. Maar ook elders op de planeet hossen collega-wetenschappers en duizenden beta-studenten met een fles drank in de hand rond menig tafel en 4 juli 2012 kan definitief in de geschiedenisboeken worden bijgeschreven als de dag met de hoogste alcoholconsumptie onder wetenschappers ever.

De natte droom van Professor Higgs

Er wordt ter plekke hysterisch gegild dat professor Higgs – volgens insiders de belangrijkste en eerste ontdekker van het deeltje – per direct de Nobelprijs verdient [want nu leeft de oude man nog] en in een woud van microfoons stamelt de oude baas met bevende stem dat ie heel blij is met zijn deeltje en je kunt aan hem zien dat hij zojuist ter plekke een spontane u-weet-wel-lozing heeft gekregen toen het grote nieuws bekend werd gemaakt. Een uiterst lief en ontroerend tafereeltje en ook ik heb als grote man een traantje weggepinkt, daar kom ik eerlijk voor uit. Ja beste mensen, 4 juli wordt in één klap een verplichte feest- en snipperdag, schrijf dat maar alvast in uw agenda’s.

Maar iets klopt hier niet

Maar hoho, wacht eens even, ik heb toch nog één klein vraagje voor de wetenschap als het mag. Want het deeltje bestaat ‘zeer waarschijnlijk’ werd er gezegd, maar dat wisten we toch al? Dat is uit eerdere metingen gebleken, ook al zijn die metingen niet helemaal 100% betrouwbaar. Huh?! Bestaat dat verdomde deeltje nu wel of niet? Ik wil het verdomme weten dus voor den draad ermee en snel een beetje! Ik hang aan jullie lippen!

Maar helaas, de dames en heren hoog opgeleide warhoofden moeten het antwoord schuldig blijven, want er moest eerst gefeest worden. Het deeltje bestaat voor 99,99% [of zoiets], en daar moeten we het dan maar mee doen. Het laatste, echt sluitende bewijs – de missende 0,01% – kan nog niet helemaal worden geleverd, maar dat komt heus nog wel een keertje was de verklaring. Nou dat is dan fraai!

Miljarden en nog eens miljarden uitgegeven aan een ondergrondse – 30 kilometer lange deeltjesversneller, jarenlang onderzoek gedaan door een paar honderd wetenschappers inclusief de vette salarissen die daarbij horen en dan nog niet eens thuis kunnen komen met een hard bewijs? Het moet niet gekker worden.

Ik weet bijna zeker dat ik van je hou

Dat moeten u en ik eens proberen als onze partners weer eens vragen of we nog van ze houden en dan tegen ze zeggen: ‘Ja hoor lieverd, ga er maar vanuit van wel. Ik weet het praktisch zeker!’ Ik voorspel u met onmiddellijk effect een lastig gesprek of minstens een stevige relatie-crisis. En terecht.

Of erger nog als u partner aan u vraagt: ‘Zeg schat, je hebt me toch nog nooit met een ander bedrogen hè?’ En dat u dan zegt: ‘Nee hoor mop, maak je geen zorgen, dat weet ik bijna zeker van niet. Laten we zeggen voor 99,9% zeker heb ik je nooit met een ander bedrogen.’ Gegarandeerd dat u nog voor het weekend uw koffertje kunt pakken, 100% zeker!

Of deze dan: Gewoon een keer een rekening weigeren te betalen, en dan net zolang alle aanmaningen negeren tot de deurwaarder bij u aan de deur verschijnt. U doet open, en als hij over betalen begint, dan met een stalen gezicht zeggen dat u bijna voor 100% zeker denkt te weten dat u wel degelijk betaald hebt. En dat u derhalve het dossier al lang als gesloten beschouwd. Einde discussie. Vervolgens knalhard de deur dichtsmijten en kijken wat er dan gebeurt. Ik zou het niet doen als ik u was, maar die wetenschappers doen precies hetzelfde met dat vervloekte Higgs-deeltje en komen er nog mee weg ook.

Je kunt er niks mee, maar toch…

Als je nou als individu nog wat kon aanvangen met zo’n Higgs-deeltje, dan kon ik wel leven met al die overdreven ophef en feestvreugde. Maar nee hoor, je kunt er geen ene reet mee. Daar zijn ze immers veel te klein voor! Zo klein dat ze ook nog eens 100% onzichtbaar zijn. Je kunt ze ook niet kopen in de winkel, ik noem maar wat, gewoon om er eens mee te spelen of om ze te fotograferen, want zo werkt het dus niet. Maar toch bestaan ze. Dat weten ze bijna zeker.

Ja kijk, en dan hoeft het dus voor mij niet meer, want dat soort vage verhalen trek ik gewoon niet en dan haak ik liever af. En ik ben heus niet de enige die zich langzamerhand behoorlijk begint te irriteren aan die Higgs-deeltjes. Die dingen zitten dus overal, je wordt er gewoon gek van. Je kunt in geen kroeg komen of een krant openslaan, of ze hebben het over Higgs-deeltjes!

Neem nu die alerte journalist die gisteren vroeg wat kun je allemaal kunt doen met zo’n deeltje. Wat we er als samenleving aan hebben, dat soort vragen. Logische vragen toch? Antwoord van zo’n puisterig jong wetenschappertje: ‘Nou kijk, je kunt er principe helemaal niks mee hoor, maar ze zijn er wel [hoogst waarschijnlijk]. Ze zorgen ervoor dat massa bestaat, snapt u wel? Anders kon massa niet bestaan meneer en dat kan niet. Mooi hè.’

Nou ja zeg, flikker toch op man en ga eens een fatsoenlijk vak leren, was mijn eerste gedachte. De arme journalist snapte er inmiddels ook geen ene moer meer van natuurlijk en droop af. Ach, misschien moeten we gewoon maar heel blij zijn met die stomme Higgs-deeltjes. Ze ‘bestaan’ waarschijnlijk al miljarden jaren en nog veel langer, en zijn heel belangrijk voor een hele hoop ‘dingen?’ en misschien is dat wel pure winst. Zo heb ik vannacht ook ineens uitzonderlijk goed geslapen. Gewoon 100% in coma gelegen, heerlijk gewoon! Toeval of niet? Of zou dat ook door het Higgs-deeltje komen? Als u het weet, mag u het – in naam Der Wetenschap – zeggen.

Advertenties

Over leodejagerblog

Photographer, painter, musician, blogger
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Het Higgs-deeltje. To be, or not to be, thats the question

  1. Marcel Elshout zegt:

    Vroeger waren het engelen op een speldenknop, hoeveel…? Nu zijn er Higgsdeeltjes vastgesteld na een tocht in ellenlange buizen. Zouden de engelen niet de verbeelding van de Higgsdeeltjes zijn…zoeken dus , en na arbeid komt loon, “tijdelijke” champagne , een hersenproces, denken gaat steeds door, er rest een karrevracht aan gedachten, want wie bedenkt die dingen? Onze Lieve Heer heeft voor ons een hele grote speeltuin bedacht, en lacht ons toe, opdat wij doorspelen. De wereld is een wonder en toch werkelijk

  2. Reimer zegt:

    Fokke en Sukke zijn er uit!

  3. Marcel Elshout zegt:

    Vederlichte bewaarengelen dunken me zo slecht nog niet, geen last van de zwaartekracht , dus waarschijnlijk nog van voor het Higgsdeeltje, die aan alles massa gaf/geeft, dus de echte kwestie lijkt me “to be light or to be heavy”.

Dank voor uw reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.