Gevonden: oude sok met 4,5 miljard

We hebben 4,5 miljard in een oude sok zitten. Op termijn bedoeld voor nieuwe gevechtsvliegtuigen. Maar we kunnen voorlopig helemaal niks met die centen doen. Een vreemde situatie in tijden van crisis. Wat doe je dan met al dat rustende geld? Je zou er hele nuttige dingen mee kunnen doen en acute problemen mee kunnen oplossen. Het is maar een suggestie. Wat dan bijvoorbeeld? Stelt u zich het volgende scenario eens voor:

U belt 112. In de centrale meldkamer neemt iemand de telefoon op. U legt uit dat u betrokken bent bij een ernstig ongeval en dat er iemand gewond is. Dus vraagt u met spoed om een ambulance. Maar dan verschijnt er geen auto maar een ambulancemotor. Het ‘verkeerde’ vervoermiddel, als blijkt dat een hevig bloedend slachtoffer vanwege meervoudige gecompliceerde botbreuken of erger, afgerukte ledematen niet op de motor kan plaatsnemen om vervoerd te worden. Dan moet er alsnog een ambulance op vier wielen worden opgeroepen. En de ziekenwagen, daar kun je op wachten natuurlijk, verschijnt vervolgens te laat op de plaats des onheils. Vergezocht?

Nee, het is helaas een voorbeeld uit de dagelijkse praktijk. In een dergelijk geval vette pech voor de betrokkenen als hulp te laat arriveert, maar er is in de zorg geen geld voor verbetering van deze situatie is het standaard antwoord van de politiek. Niet voor niets wordt er bij hulpdiensten ook zwaar bezuinigd op de personele bezetting, schijnt het ambulance wagenpark sterk verouderd te zijn en is er sprake van achterstallig onderhoud. Dat blijkt uit een artikel dat maandag in NRC en het AD verscheen.   

Nieuwe ambulances of oorlogstuig?

Nogmaals: het is maar een wild idee. Maar het lijkt een eenvoudige en voor de hand liggende keuze als je van huis uit pacifist bent. Want geld is er wel, mits je maar goed zoekt. Laat de burger het maar zeggen zou je denken, want het gaat om belastinggeld. Misschien is zo’n vraag zelfs een heus referendum waardig. Maar dit soort vraagstukken worden meestal bewust vermeden of onder het tapijt gemoffeld. Ergo conclusio: we moeten anno 2012 niet te veeleisend zijn als we vragen om wat van het JSF geld aan andere, meer urgente zaken te besteden. Maar een drukke periode breekt aan want er moet campagne worden gevoerd voor de aanstaande verkiezingen, dus heeft de politiek even geen tijd voor dit soort onzin. Toch zijn er goede redenen om eens kritisch naar het JSF-projekt te kijken.

De JSF. Aanschafprijs en levertijd? Geen idee!

Koopt u wel eens iets zonder dat u weet wat het kost? Ik niet. Onze regering heeft er geen enkele moeite mee. Hoe dan ook, nu ligt 4,5 miljard euro voor de JSF in een laatje van Defensie. Geld dat vooralsnog voor geen milimeter beweegt en dat is zonde. Geld moet rollen. Ooit bedoeld voor de aanschaf van 85 stuks – op papier – supermoderne gevechtstoestellen. Toestellen die voorlopig nog de status illusie hebben. De Amerikanen kunnen ons niet eens bij benadering voorrekenen wat het onding gaat kosten, laat staan dat Minister van Defensie Hans Hillen het weet. Een toestel waarvan niemand echt zeker weet of het überhaupt nog eens geleverd gaat worden. Ook een toestel met design- en/of constructiefouten weten we sinds een paar dagen. Wat voor fouten kunnen of willen de Amerikanen ons niet vertellen.

Vliegtuigfabrikant of keukenboer?

Zoiets moet je als leverancier van keukenapparatuur eens proberen. Tegen je klanten zeggen dat je niet weet wanneer de bestelde en inmiddels aanbetaalde keuken [met constructiefouten en al] geleverd gaat worden maar dat de ‘afgesproken’ prijs ondertussen wel met de dag stijgt. Geen zinnig mens die zoiets normaliter zal accepteren. Bestellingen zullen worden geannuleerd en als het echt al te gortig wordt mag je als dubieuze keukenboer van lik-mijn-vestje bij het programma Radar komen uitleggen wat voor een klote-toko je eigenlijk hebt en ben je virtueel failliet nog voor de uitzending is afgelopen.  

Ieder nadeel heb z’n voordeel!

Een van de beroemde uitspraken van de alwetende Johan Cruijff. En in het geval van het JSF-geld heeft hij nog gelijk ook. Wordt het niet eens tijd dat we dat ‘stille’ JSF geld inzetten voor meer belangrijkere zaken die nu spelen? Niet voor niets dat GroenLinks een parlementaire enquête wil over de kosten van het vertraagde het toestel. Een beetje laat misschien, maar de zwalkende partij had de laatste tijd natuurlijk wat te kampen met zetelverlies, een beetje trammelant rond een gammel wandelgangen-akkoord, en een niet noemenswaardig machtsstrijdje binnen de gelederen […]. Allemaal  gedoe. Maar zand erover, want GroenLinks heeft met de JSF -kwestie terecht een punt en maakt zowaar kans op politiek eerherstel. Of ze dat eerherstel ook verdienen is een andere zaak natuurlijk, maar misschien is de JSF wel zo’n zeldzame buitenkans op een presenteerblaadje. Dom geluk eigenlijk, maar dat maakt niet uit.  

De JSF: even Apeldoorn bellen

Waarom een parlementaire enquête? In maart bleek dat de stuksprijs van de JSF opnieuw substantieëel gestegen was ten opzichte van 2011 en bedraagt nu al 64,4 miljoen dollar per toestel. Reden: de hogere kosten van grondstoffen en arbeid en de meegerekende inflatie […]. Nondeju! De kosten lopen dus gierend uit de klauwen en iedere weldenkende boekhouder, financial controller of CFO zou al lang gillend ‘halt en niet verder!’ hebben geroepen. Tijd voor spoedberaad. Minister Hillen en onze regering vinden dat vooralsnog niet nodig. Ook al heeft Hillen namens onze overheid werkelijk geen flauw benul wat de 85 straaljagers de belastingbetaler uiteindelijk zullen gaan kosten. Een gotspe van het hoogste soort.  

Misschien moeten wij eigenlijk maar helemaal van de aankoop afzien. Als excuus kunnen we de leveringsproblemen als ontbindende factor hanteren, of de economische crisis [noem de crisis desnoods maar een act-of-God want dat snappen die godvruchtige Amerikanen tenminste] of verzin maar wat. Het recht om de order te cancelen hebben we namelijk. Tenminste als we goed zijn geïnformeerd. Want Nederland heeft zich alleen gecommiteerd tot de voorlopige aanschaf van 2 testtoestellen en meer niet. We zijn dus niet verplicht om de optionele 85 toestellen af te nemen, tenzij de Amerikanen ons dwingen op basis van gemaakte geheime afspraken, maar daar gaan we vooralsnog niet vanuit. Hetgeen ons in staat stelt om vrijwel per direct een deel van die 4,5 miljard vrij te maken voor urgente zaken zoals fatsoenlijk ambulancevervoer met on-top een werkend en storingvrij 112 communicatie netwerk. Ik noem maar wat.   

Je kunt je terecht afvragen wat wij als klein landje nog met 85 van die supermoderne gevechtsvliegtuigen moeten. Ons leger is de afgelopen jaren tenslotte vakkundig uitgekleed. Handelslieden als we zijn hebben we al onze overbodige tanks en het overgrote deel van het rollend materieel verkocht aan allerlei bananenrepublieken. Van onze varende vloot is ook amper wat over. We hebben nog een paar schepen ja, die we inzetten om zeepiraten voor de Afrikaanse kust te vangen. Met een beetje geluk mogen we nog op dat tuig schieten ook. Ook wel eens leuk voor de soldaten! Maar voor de rest stelt ons leger niet veel meer voor. Of zijn de duistere machten van de Amerikaanse wapenindustrie toch groter dan wenselijk dat ze Nederland zelfs kan dwingen om de JSF te kopen? Geen idee, maar dat zou natuurlijk niet moeten kunnen.   

Opa Bernhard leest voor uit eigen werk

Het is jammer dat we het de beste man niet meer kunnen vragen, maar Prins Bernhard had als ‘ervaringsdeskundige’ ons vast een hoop spannende zaken kunnen vertellen over geheime afspraken en hoe de hazen lopen bij bedrijven als Lockheed Martin, de fabrikant van de JSF. Of hoe dat nou precies werkt met zo’n gentlement’s-agreement en al die mooie glimmende steekpenningen die daar blijkbaar bijhoren. Verhalen die heerlijk weglezen als een spannend jongensboek. Mocht het tot een parlementaire enquête komen, dan wens ik Hans Hillen en consorten alvast veel sterkte toe met het beantwoorden van een hoop lastige vragen. Er vanuit gaande dat de onderzoekscommissie ook mans genoeg is om door te pakken en de juiste vragen durft te stellen. 

Ook kansen voor een zieltogend CDA

Misschien een tip voor het arme CDA om een deel van het weggelopen electoraat terug te winnen? Gewoon het JSF-probleem omzetten in iets nuttigs zoals betere ambulances of zorg. Anders krijgt GroenLinks straks nog alle credits en sta je als partij weer eens voor aap. Noem het voor mijn part maar voortschrijdend CDA inzicht. Wat maakt het uit? Een kniesoor die daarop let. Juist Hillen moet dat – als voormalig politiek verslaggever bij de NOS – als geen ander weten, want hij kent het spelletje door-en-door. Dan moeten ze bij Lockheed Martin maar hun doelen bijstellen. Jammer dan, maar het zal mij een zorg zijn. Of komt er toch nog een lelijke JSF-aap uit een mouw? Vallen er tijdens de enquête toch nog een paar Lockheed-lijken uit de kast en zitten we dan minstens een halve eeuw met dat kolere vliegtuig opgescheept? Het zou zomaar kunnen, want het is en blijft tenslotte allemaal politiek…

Over leodejagerblog

Photographer, painter, musician, blogger
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Dank voor uw reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.