Ongewenste intimiteiten

De Franse president Hollande gebruikte onlangs nogal grote woorden tijdens een interview. Hij zei met stemverheffing: ‘Assad moet weg. Punt’! De media buitelden over elkaar heen om het moment vast te leggen en uit te vergroten. Nu lijkt iedereen in het Westen het wel met Hollande eens te zijn. Maar of het simpelweg kaltstellen of ellimineren van de Syrische leider ook de beste oplossing is, is nog maar de vraag, en zo ja, wie gaat dat dan doen? Stel dat na een aanstaande burgeroorlog – zoiets lukt, wat komt er dan voor in de plaats? Een Moslimbroederschap beweging aan het roer? Nog nauwere banden met Iran? Daar is het land niet mee geholpen en laat de Islam erbuiten roepen wij in koor. En wij mogen dat roepen, want wij zij ‘ervaringsdeskundigen’. Althans dat vinden we zelf. Want in onze ‘vrije’ democratie [whatever that may be..] staat het begrip scheiding van kerk en staat hoog in ons vaandel. Gelukkig nog wel, want moet er inderdaad niet aan denken dat de kerk bij ons nog invloed heeft op politieke processen en besluitvorming, zoals voor de Verlichting en zelfs nog lang daarna het geval is geweest. Kerkelijke bemoeienissen mag je met een beetje fantasie gerust een figuurlijke vorm van ongewenste intimiteit noemen. Juist omdat het ongevraagd gebeurt [helaas soms ook letterlijk..], terwijl wij daar niet van gediend zijn.

In achterkamertjes aan de Schotse zalm

Denk nu niet dat de kust in ons vrije westen 100% veilig is, want abjecte splinterbewegingingen, met of zonder religieuze inslag, zijn er altijd geweest. Vaak geleid door mensen die achter de schermen willen bepalen hoe u en ik moeten leven, of – minstens zo erg – hun zaakjes regelen zonder ze openbaar te maken. Neem de omstreden Bilderberg-groep. Een wat schimmig gezelschap, wat zich nog het best laat vergelijken met een soort van Rotary club of de geheime broederschap van de Vrijmetselarij. Met dat verschil dat leden van de Bilderberg-groep echt wat te vertellen hebben. In vrijwel alle gevallen bestaan deze leden uit leidinggevende mensen uit het bedrijfsleven, de financiële wereld, het leger en de politiek.  Een beetje enge club is het wel, omdat ze vrijwel ongrijpbaar zijn en in het geheim opereren. Ook onze Koningin, enkele leden uit het geslacht van de puissant rijke Rothschild familie, en natuurlijk onze oer-Hollandsche en degelijke Brenninkmijertjes, zijn lid van deze elite-beweging. Achterkamertjes-politiek van de bovenste plank, en juist daar heeft een groot deel van de burgerij een gruwelijke hekel aan. Vlak dit soort sigaren rokende en Champagne nippende luitjes dus niet uit, want invloed hebben ze wel degelijk. Volgens insiders is een van de hoofddoelstellingen van deze high societyclub, het in stand houden van het kapitalistische systeem en het veilig stellen van het daarbij behorende prive-kapitaal.

Vooral geen pottekijkers

Toen oud-minister BuZa Joseph Luns in de jaren ’50 ook eens een veurkje wilde meeprikken tijdens zo’n kekke Bilderberg conferentie, kwam hij van een koude kermis thuis. Hij werd er op laste van veurzitter Prins Berhard en een of andere Rockefeller-knaap met kop en kont uitgegooid. En bij dit ene voorval bleef het niet. Luns, later ook secretaris-generaal van de NAVO, werd namelijk nooit uitgenodigd, dus kon kon hij moven! Wat hij wel niet! Dat kwam vooral omdat men in hogere kringen Luns veel te bij-de-hand en te nieuwsgierig vond. Luns had de twijfelachtige reputatie lastig en moeilijk te temmen te zijn, plus beschikte hij over een inmens netwerk van invloedrijke internationele vrienden in alle kringen. En op dat soort kritische lui of pottekijkers, die wel eens anders te denken dan het de gemiddelde elite past, daar zit men bij de Bilderberg-club in het geheel niet op te wachten.

Maar voorlopig is deze beweging still growing strong en moeten we dit soort invloedrijke vlerken maar accepteren. Of we willen, of niet. Wat mij betreft is hun macht ook een vorm van ongewenste intimiteit, omdat hun beslissingen en duistere afspraakjes hoe dan ook  over onze rug en die van de overheid, invloed hebben op ons persoonlijke leven. Dat riekt naar een moderne vorm van ordinaire slavernij. Niet voor niets dat elke politicus, iedere topondernemer of CEO van een grote bank, door velen al bij voorbaat ‘verdacht’ is als ze aanschuiven bij dit zelfbenoemde genootschap van grootgrondbezitters en miljardairs. De echte agenda van een Bilderberg-conferentie blijft per definitie geheim. Veel zal zo’n conferentie dus niet in positieve zin bijdragen aan het immer beroerde imago van de elite. En al zeker niet aan het inmiddels zwaar beschadigde vertrouwen van het volk in de politiek en de overheid. 

‘Tijd voor verandering’ is dan ook niet voor niets een veel gehoorde kreet. Toch mopper ik niet dat ik in Nederland geboren ben. Van abjecte kerkse invloeden bijvoorbeeld, zijn we hier, goddank, eindelijk verlost. Hier mag je tenminste praktisch alles zeggen wat je denkt. En dat moet vooral zo blijven. De roerige en revolutionaire periode van De Verlichting was in ieder geval een goed begin voor het vrije westen en de toenmalige ‘nieuwe’ democratie. Wel zullen we anno 2012 nog steeds de vinger aan de pols moeten houden en blijven toezien of bijvoorbeeld de christelijke partijen [zoals de gereformeerde SGP] zich op de inhoud van de politieke agenda blijven concentreren. De burger zit niet te wachten op bijbelteksten tijdens een debat. Het Binnenhof is geen kerk of moskee, maar een politiek huis.   

Het zou gewenst zijn als men die over het paard getilde Bilderberg-beweging zover weet te krijgen dat ze zich op transparante wijze focussen op het redden van de planeet en de economie. Alleen dan heeft zo’n beweging bestaansrecht. Dat laatste lijkt een onmogelijke missie, want deze mensen vinden dat ze boven het volk en soms zelfs boven de wet staan. Ze hebben een dubbele agenda en houden vooral niet van controle. Een vast agendapunt zal altijd het thema geld en macht zijn. Want geld is macht. Hun eerlijk – of oneerlijk – verworven macht is heilig. Daar moeten burgers vooral niet aankomen. Tot wat voor ellendige crisissen de macht van dit soort despoten kan leiden, is al lang geen geheim meer.

En wij dan? Wij, het simpele klootjesvolk. Wat is onze rol? Vooralsnog een vrij bescheiden rol. Wij zijn nodig als er gestemd moet worden tijdens verkiezingen. Dan moeten onze zieltjes worden gewonnen. Een proces van politiek geslijm en mooipraterij, waarin ons van alles wordt belooft. Wij burgers zijn ook broodnodig om via gemeensschapsgeld banken overeind te houden of onze Griekse broeders te redden van een totale ondergang. Dat laatste is jammerlijk mislukt en ons belastinggeld is in een diepe beerput verdwenen. Wij, het klootjesvolk, zijn ook nodig voor zeldzame referenda, maar alleen als het de politiek uitkomt en het risico voor een ‘verkeerde’ uitkomst klein is. Dan durven ze ons wel te vragen. Niet vreemd dat een onderwerp als het controversiële ESM-verdrag niet voor een referendum in aanmerking kwam. Veel te gevaarlijk. En verder moeten wij –  de burgers – vooral onze grote mond houden en niet al teveel lastige vragen stellen. De burgerij haat deze dubieuze vorm van politiek bedrijven intens. Ik zie het wederom als een vorm van ongewenste intimiteit

Wachten op een ongeluk

Na het zoveelste geval van politiek mismanagement, a la de behoorlijk amateuristische invoering van de Euro, de onzekerheid over onze pensioengelden en de privatisering van nutsbedrijven, zal de maat toch wel eens een keer vol zijn zou je denken. Dan komt er een moment dat de burgerij dit niet meer pikt en dan zijn de rapen gaar. Ik zou er niet echt van opkijken. Transparantie, dat is wat het volk wil. En geen geheimzinnige eliteclubjes in achterkamertjes of erger nog, broederschappen met een religieuze inslag, die voor ons bepalen hoe we over maatschappelijke of ethische zaken moeten denken. Geloven mag, maar dan wel graag in eigen kerk of moskee en niet op het Haagse of Brusselse pluche.  

Politieke verbouwing

Misschien is het tijd voor een nieuw systeem. Het huidige democratisch bestel is niet meer van deze [snelle] tijd. Een vernieuwde maar vooral tranparante politiek. Een vernieuwde politiek ook, die is uitgerust voor de 21e eeuw en in staat is om de duistere financiële wereld te te controleren en te sturen. Juist in deze onzekere tijd, waar de ene crisis over de andere buitelt, is het nog langer uitstellen van een verbouwing een garantie voor nog meer maatschappelijke chaos. Maar voor je met verbouwen kunt beginnen, moet je eerst slopen en een plan hebben. Het boek Filosofie Van De Nieuwe Politiek van Jeroen Zandberg, is een van de vele boeken over nieuwe politiek, waarin de schrijver een aantal ideeën de revue laat passeren. 

Over de Bilderberg-groep zie: http://www.wijwordenwakker.org/content.asp?m=P102

Zie ook:  http://nos.nl/artikel/247344-mysterieuze-bilderberggroep-bijeen.html

Over leodejagerblog

Photographer, painter, musician, blogger
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Ongewenste intimiteiten

  1. R Reimer zegt:

    Leo, je hebt lang moeten broeden, maar wat een prachtig ei heb je toch weer gelegd!
    Petje af !!

Dank voor uw reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.