John Leerdam, een politieke Parel…

Zo’n mooi en kleurrijk figuur als John Leerdam krijgen we in Den Haag voorlopig niet meer te zien verdomme! Terwijl het net zo lekker ging met de PvdA volgens de kristallen bol van beroeps-orakel Maurice de Hond. En om in voetbal-termen te spreken: er was zelfs sprake van een heus Samsom-effect. Gooi er gewoon een nieuwe trainer tegenaan, en alles werkt weer als vanouds. En inderdaad, met Diederik als de nieuwe kapitein aan boord, leek de rust bij de partij enigszins wedergekeerd.

Een paar weken lang ging het in de peilingen best goed met de sociaal-democraten. Volgens sommige kenners crescendo zelfs! Tot dat ene moment dat een zekere John Leerdam met zijn uitspraken tijdens een ‘diepte-interview’ met een vage en vooral foute nep-journalist het voor elkaar kreeg om zijn partij weer eens onbedoeld op een negatieve manier in beeld te brengen. Cohen is amper vertrokken, begint godverdomme John Leerdam, een 100% politieke nitwit, met een kettingzaag aan alle vier de poten van de partij te zagen! Ja, ik heb werkelijk met de beste man te doen. En toch mag ik die kerel wel, gewoon omdat ie zo leuk is…

Jokkebrok of gewoon een heerlijke fantast?

Want John had tijdens dat interview dingen volledig uit zijn dikke duim gezogen en niet zo’n beetje ook. John had gewoon ouderwets gejokkebrokt. Dat was pas lachen voor de neutrale kijker! Op zich geen aperte doodzonde – want glashard liegen of zelfs compleet uit-je-nek-lullen – is in de politiek tenslotte de normaalste zaak van de wereld. Vraag het Geert Wilders maar eens, die is er beroemd mee geworden. Maar het ging vooral om de manier waarop John het deed. Live op tv, terwijl iedereen met kromme tenen van plaatsvervangende schaamte het kon zien. John had zichzelf volgens de media [incluis de harde kern van de PvdA-achterban] tijdens het interview volslagen belachelijk gemaakt, en zoiets schijnt dan een negatieve spin-off te genereren voor de partij waar je deel van uitmaakt.

‘Een beetje dom ja’, zei partijleider Diederik Samsom later in een reactie, terwijl hij eigenlijk een doodzonde bedoelde. Maar de toon was gezet en de rest is geschiedenis. John Leerdam is exit. Hartstikke pleite. Weg uit de politiek. John heeft – met of zonder dwang van baas Diederik – de twijfelachtige eer aan zichzelf gehouden. Ik vind dat een groot verlies voor ons land en voor iedereen die – soms huilend van de lach of vol van intens en bitter verdriet –  het circus op het Binnenhof op de voet volgt. Als John in de microfoon sprak, dan was het meestal lachen geblazen en voelde je je IQ al wegsijpelen. Want hoe-dan-ook, zonder een clown, is het slecht lachen zei mijn grootvader altijd.

John kon genieten van niet bestaande dingen…

Ik vind het eigenlijk wel jammer, want wat hebben we gelachen met deze van oorsprong Surinaamse grappenmaker. De beroemde Jörgen Raymann is er niks bij, niets meer dan een derderangs amateur met een bloemetjesjurk aan en een hoofddoekje op. Raymann speelt gewoon een rol. Nee, geef mij dan maar John Leerdam. Die is pas authentiek! Over talent gesproken! John luisterde op de radio wel eens naar de muziek van Glen & The Kuckucks zei hij nog tegen de journalist tijdens het gewraakte interview. Want Glen & The Kuckucks was de nieuwe huisband van DWDD. Onze John trapte er met twee grote Surinaamse poten in. Heerlijk! Puur genot en leedvermaak.

Want wat John dus niet wist, was dat die muziek en de band compleet verzonnen was door ene Giel Beelen. Een zwaar over-het-paard-getilde linkmiegel van de pop-radio. Een bekende en nooit volwassen geworden DJ, die volgens een vaste schare Giel-haters de personificatie van ‘Het Kwaad’ belichaamd. Er gaan zelfs geruchten dat Giel op zijn linkerbil onlangs een tattoo heeft laten zetten: 666-3FM Radio! Ook al waren de teksten van de door Giel uit-de-duim-gezogen leadsinger en frontman Glen soms behoorlijk ‘controversieel’ volgens de journalist, maar dat moest allemaal best wel kunnen vond onze John, en was helegaar niet erg! Wist hij veel dat die duivelse Giel erachter zat?  John had de ‘immens populaire band’ helaas nog nooit live gezien vervolgde hij. Dat zoiets ook fysiek onmogelijk was, had hij voor geen meter in de gaten. Arme, naïeve of superdomme John. Hoe u wilt, geef er maar een naam aan. De totale ondergang van Leerdam echter, was in feite een dag eerder al ingezet.

Het begin van het einde…

Dinsdag 3 april 2012. Doomsday. Tijdens hetzelfde geruchtmakende interview had John een duidelijke mening over een verzonnen straatterrorist. Ene Jael Jablabla. Jawel, Jael en niemand anders. Een linke gozer die je in de gaten moest houden. Wist John veel? Want zeg nu zelf: Jael Jablabla klinkt tenslotte heel erg Arabisch en derhalve erg eng. Toch?!? Het klinkt naar duizenden bommen en granaten, naar dood-en-verderf en naar aanhangers van Al Qaida of andere fundamentalistische Moslim-clubjes. Niet vreemd dus dat de stront dun door de pantalon liep bij onze John. En dan wil je op zulke serieuze issues wel ingaan als rechtgeaarde politicus, want voor hetzelfde geld verkeert het land in acuut gevaar. Dus dan lul je desnoods maar wat in de microfoon dat het heel erg is. Gewoon meepraten en doen of je er verstand van hebt. Sommige politici zijn ermee weggekomen en zelfs groot mee geworden. Maar met deze uitglijder van John was het nog niet gedaan. De interviewer wilde bloed zien vloeien, veel bloed, en wel snel.  En zo geschiedde.

Het kan nog altijd veel erger…

John Leerdam ging tot overmaat van ramp serieus in op zogenaamde ‘recente’ uitspraken van Ariël Sharon, de oud-premier van Israel. En dat is op zich een hele knappe prestatie, een soort van Godswonder, aangezien de arme Sharon na een een zware hersenbloeding in 2006 in een diepe coma ligt. Een beetje dom of niet, John heeft in ieder geval een mening over van alles en nog wat. En dat siert hem. We moeten Leerdam dan ook niet demoniseren. Want al deze ellende is natuurlijk de schuld van die duivelse 3FM-etterbuil Giel Beelen. Giel houdt wel van een grapje of een prank op z’n tijd. Logisch, ik zou ook heel vrolijk worden als ik ruim drie ton verdiende met het draaien van plaatjes op de radio, slap ouwehoeren en mensen in de maling nemen. Toch?!? Desnoods hak je voor wat extra salaris tijdens de De Wereld Draait Door de kop van een simpele politicus er finaal af, onder het mom van: “zo gaat dat op het Binnenhof, maar deze onthoofding had voor mij nou ook weer niet gehoeven hoor…”, en je bent er weer vanaf. Toch is Giel de kwaadste niet. Als hij een prank uithaalt, dan doet-ie dat goed. Vraag het John Leerdam maar!

John Leerdam compleet naar de haaien…

Ondertussen zit John Leerdam wel mooi met de gebakken peren. Wég politieke carièrre, terwijl hij in het dagelijkse leven toch zo’n aardige kerel vol met goede bedoelingen schijnt te zijn. John was een ‘beetje dom’ en nu mag hij min-of-meer oprotten. Het is een onrechtvaardige wereld. Volgens Maxima was haar sullige man ooit ook een keertje een beetje dom, oerdom zelfs, maar hij mag natuurlijk wel blijven en wordt zelfs onze Koning binnenkort. Als we ‘geluk’ hebben dan. Ja, zo gaan die dingen binnen het Haagse. Ik had John niet weggestuurd, maar juist als Tweede Kamerlid behouden. Desnoods als Joker ingezet als het erop aankwam. Een rol die John Leerdam op het hart lijkt geschreven.

Met een Joker kun je winnen…

Politiek bedrijven is soms net als een spelletje ‘Jokeren’. De regels zijn simpel: Binnen een zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk punten zien kwijt te raken. Lukt je dat, dan heb je – vreemd genoeg – gewonnen. Met de Joker-kaart als de ultieme duivelse kaart, die je kunt inzetten op het moment dat het je goed uitkomt en je tegenstanders er niet op rekenen. John Leerdam is het schoolvoorbeeld  van de ideale Joker en de Nar. Hij laat je eerst onbedaarlijk lachen, en dan verlies je nietsvermoedend tóch nog het potje kaarten. Dat is een gave, en zoiets verdient alleen maar diep respect.

Ere wie ere toekomt…

John verdient ter nagedachtenis dan ook een ereplaats in de rij van beroemde PvdA-politici. Zijn portret mag eeuwig hangen naast die van zijn illustere voorgangers als Schemerhorn, André van der Louw, Max van den Berg en Joop den Uyl. In dat rijtje – de ere-gallerij van de Nederlandsche sociaal democraten – hoort onze John thuis. Ik hoop ook dat we er nieuw woordje bij krijgen. Een woordje dat zelfs de Dikke Van Dale haalt: ‘Leerdammertje’. Iedere keer als we geweldig moeten lachen om een goede grap of prank, dan spreken we voortaan van een Leerdammertje. Afgesproken? Dat heeft John wel verdiend. We zullen je missen kerel, maar nooit vergeten!

Om nog eens heerlijk na te genieten van John zijn wonderbaarlijke kunsten, zie ook:  http://bit.ly/HnPbi4

Over leodejagerblog

Photographer, painter, musician, blogger
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op John Leerdam, een politieke Parel…

  1. erickpardus zegt:

    Misschien kunnen ze een KAAS naar hem noemen…?! 😉

Dank voor uw reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.